( مسأله 169 ) اگر لباسى را در كر يا جارى آب بكشند ، وبعد مثلا لجن آب در آن ببينند ، چنانچه احتمال ندهند كه جلوگيرى از رسيدن آب كرده آن لباس پاك است . ( مسأله 170 ) اگر بعد از آب كشيدن لباس ومانند آن خورده گل يا اشنان در آن ديده شود پاك است ، ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان رسيده باشد ظاهر گل واشنان پاك وباطن آنها نجس است . ( مسأله 171 ) هر چيز نجس ، تا عين نجاست را از آن بر طرف نكنند پاك نمىشود . ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد ، پس اگر خون را از لباس بر طرف كنند ولباس را آب بكشند ورنگ خون در آن بماند پاك مىباشد ، اما چنانچه بواسطة بو يا رنگ يقين كنند يا احتمال دهند كه ذره‌هاى نجاست در آن چيز مانده نجس است . ( مسأله 172 ) اگر نجاست بدن را در آب كر يا جارى بر طرف كنند بدن پاك مىشود ، وبيرون آمدن ودو مرتبه در آب رفتن لازم نيست . ( مسأله 173 ) غذاى نجسى كه لاي دندانها مانده ، اگر آب در دهان بگردانند وبه تمام غذاى نجس برسد پاك مىشود . ( مسأله 174 ) اگر موى سر وصورت را با آب قليل آب بكشند ، لازم نيست فشار دهند كه غساله آن جدا شود . ( مسأله 175 ) اگر جائى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند ، أطراف آنجا كه متصل به آنست ومعمولا موقع آب كشيدن آب به آنها سرايت مىكند ، با پا كشيدن جاى نجس پاك مىشود . به اين معنى كه آب كشيدن أطراف مستقلا لازم نيست بلكه أطراف ومحل نجس به آب كشيدن با هم پاك مىشوند ، وهمچنين است اگر چيز پاكى را پهلوى چيز نجس بگذارند وروى هر دو آب بريزند . پس اگر براي آب كشيدن يك انگشت نجس ، روى همه انگشتها آب بريزند وآب نجس به همه آنها برسد ، بعد از پاك شدن انگشت نجس تمام انگشتها پاك مىشود . ( مسأله 176 ) گوشت ودنبه‌اى كه نجس شده ، مثل چيزهاى ديگر آب كشيده